<!– @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –>

Hetis weer verkiezingstijd en dat betekent dat politici over elkaar heenbuitelen met beloftes en standpunten. En vooral verwoede pogingendoen om uit te blinken in daadkracht. Zo ook JPB, onze MP, kortgeleden nog te daadkrachtig bevonden om president van Europa teworden. En waar gaat het deze keer over, u raadt het al, normen enwaarden!

Devraag die daarbij rijst is: normen en waarden van wie? Van hetKabinet, wat van misverstanden aan elkaar lijkt te hangen. Van JPB,die vorig jaar weigerde de Dalai Lama te ontvangen vanwege mogelijkeeconomische schade. Van Wim K., als voorman van de PvdA nog fel tegenxe2x80x98exhibitionistische zelfverrijkingxe2x80x99. Met wat commissariaten opzak inmiddels een socialist van het type ‘ik heb zo m’n principes,maar ook m’n vaste lasten’. Van onze Kroonprins, die toch al niksmag. Of van Geert – zit m’n haar goed – W., die met een beroep op devrijheid van meningsuiting….. Moet ik verder gaan? Waar een kleinland groot in kan zijn. Of bestaat er misschien zoiets als universelenormen en waarden?

Inmijn optiek xe2x80x93 en met dank aan Spinoza – hoef je niet gelovig tezijn om vanuit bepaalde waarden en normen te handelen. Jawel hoor, ikben gelovig opgevoed, in een oecumenische setting in een tijd dat hetgezegde xe2x80x9ctwee geloven op xc3xa9xc3xa9nkussen, daar slaapt de duivel tussenxe2x80x9d nog gemeengoed was. Maar ikben nooit een liefhebber geweest van spelletjes als ‘zoek deverschillen’. Heb weinig op met moderne Farizeers enSchriftgeleerden. Moet al helemaal niets hebben van priesters,predikanten en politici die menen namens God te spreken. Hun Godwel-te-verstaan, niet die van mij. En ik heb pas echt een probleemals mensen hun zienswijze bestempelen als de enige waarheid en dievervolgens aan mij proberen op te leggen.

Ikben opgevoed met: zie de nuance en de overeenkomsten, denk zelf na inplaats van te papegaaien en neem je verantwoordelijkheid. Datbetekent ook mensen in hun waarde laten en met respect behandelen of,zoals de Indianen zeggen: xe2x80x9cDonot judge a man, unless youxe2x80x99ve walked in his mocassins for threemoonsxe2x80x9d. Ennu ik hierin mijn eigen pad heb gevonden weet ik dat mijn God enGodin oud (in ieder geval) en wijs (naar ik mag hopen) genoeg zijn omvoor zichzelf te spreken. Daar hebben ze mij niet voor nodig. En ikweet dat de duivel niet bestaat. Da’s een christelijke uitvinding omde in vroegere tijden op veel plaatsen aanbeden Gehoornde God tedemoniseren.

Enuniversele waarden een normen? Volgens mij hebben we die al zo’ndikke zestig jaar, die heten: de Universele Verklaring van de Rechtenvan de Mens. Het laatste artikel zegt: xe2x80x9cGeen bepaling in dezeverklaring zal zodanig mogen worden uitgelegd dat welke staat, groepof persoon dan ook daaraan enig recht kan ontlenen om iets teondernemen of handelingen van welke aard ook te verrichten dievernietiging van een van de rechten en vrijheden, in deze verklaringgenoemd, ten doel hebbenxe2x80x9d. En dat zegt alles!

<!– @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –>

Dragonsare generally situated in Celtic countries (Scotland, Wales, Irelandand Brittany) and in Asia. What most people donxe2x80x99t know is that inthe early days dragons were also very common in the Netherlands. As aresult of the increase of the Dutch population their habitat becamesmaller and their numbers diminished fast.

Nowadaysthere are three different species of dragons left in the Netherlands:

Wellknown is the common dragon from Limburg, a province in the south ofthe Netherlands (Dracus Ordinairus Limburgica). This type of dragonlives in the abandoned shafts of the former coal mines, where theycan find plenty of coal, their main meal. They either have the colorof a pint of dark ale or are a sort ofdarkish green; the type of green they call xe2x80x9cbrons-groenxe2x80x9d in theseparts of the country.

Justacross the border in the coal mines lives a distant German relative,the common German dragon (Dracus Ordinairus Gothicus). These dragonsare black and it seems to appear that they wear helmets, but thatxe2x80x99sjust the shape of their heads. The Goth Dragon as itxe2x80x99s known doesnot like (day)light, so we donxe2x80x99t have a picture of this species.

Therexe2x80x99salso a Belgian cousin (Dracus Ordinairus Patatus) living in the minesnear Limburg and in the south of Belgium next to the French border.They are multi colored and produce a very strange sound as thoughthey try to speak three different languages at the same time.

Inthe northern provinces we find the other two types of Dutch dragons.The oldest type is called the Gasdragon from Slochteren (DracusGasbagius Slochterius). They live in the area where the Dutch used tomine for natural gas and feed on the residues of the stuff. Therexe2x80x99svery little known about this dragon. They donxe2x80x99t like the company ofpeople or other dragons, where the species from the south are realparty animals and are especially attracted by festivals as the Dutchxe2x80x9cCarnavalxe2x80x9d and Halloween.

Theother one is called the Great Oil Dragon from the north (DracusOliedomo Majesticus). Therexe2x80x99s a small group of them living inabandoned oil wells in the province of Groningen and a lager groupliving in oil wells in the Wadden Sea between the coast of Groningenand Friesland, another Dutch province, and the Dutch isles in thatsea. The last ones do not only feed on oil but also feast upon theseals once in a while. Environmentalists who strongly deny theexistence of dragons have other explanations for the disappearance ofthe seals.

&lt;!– @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –&gt;

Ooit vroeg de jufaan het zoontje van mijn ex wat ik precies deed voor de kost. xe2x80x9cHijadvizeurtxe2x80x9d was zijn antwoord.

Desenior adviseur implementeert een visie en strategie, evenalsbeleids- en uitvoeringskaders binnen complexe projecten voor hetprimaire proces bij de klant. In dat kader ontwikkelt en verschafthij xe2x80x93 het kan natuurlijk ook een zij zijn -  kennis, methoden entechnieken, adviseert daarover en verzorgt de implementatie daarvan.Daartoe luistert hij naar de vaak complexe problematiek en wensen vande klant en brengt deze als sparringpartner terug tot hun essentie.Hij biedt de klant een breed scala aan oplossingen, ook buiten degebaande paden. Van die oplossingen en alternatieven bespreekt hijmet de klant de voor- en nadelen en de toegevoegde waarde. Hijoverlegt eerlijk en open over de te verwachten, haalbare resultaten.Daarnaast volgt hij nauwgezet alle relevante politieke en ambtelijkeontwikkelingen, evenals andere omstandigheden die de problematiek ofde oplossing daarvan kunnen bexc3xafnvloeden. Hij speelt daar op in metnieuwe scenario’s. Hij vult onvolledige informatie aan op basis vanjuiste aannames, zoekt zonodig synergie met aanpalende disciplines enschakelt daarbij eventueel kennisinstituten, adviesbureaus en anderemarktpartijen in. Hiervoor onderhoudt hij tevens een netwerk met voorzijn eigen functioneren belangrijke personen en organisaties. Opbasis van goed beargumenteerde voor- en nadelen adviseert hij deklant de meest wenselijke oplossing. Hij weet bij de betrokkenen dejuiste snaar te raken en hen met argumenten, kennis en overwichtenthousiast te maken en aan zijn plannen te committeren. Ook bijbelangentegenstellingen kan hij anderen voor zich winnen. Hij denktmee over de bijdragen van de betrokkenen aan het project en aan hunverdere ontwikkeling. Bij de inzet van mensen en middelen weegt hijkosten en rendement goed tegen elkaar af en streeft naarkostenbeperking. Hij verbetert en innoveert processen en kaptineffectieve processen tijdig af. Hij signaleert de behoefte aanverandering en doet daartoe voorstellen die een minimale regelgevingvergen. Hij overlegt met anderen over zijn eigen functioneren,vertaalt verworven kennis naar de eigen organisatie en maakt dezetoegankelijk voor anderen.

Helder, toch?!

&amp;amp;lt;!– @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –&amp;amp;gt;

Een week geleden, zo rondhet middaguur werd onze rust wreed verstoord. Een brief van degemeente Nijmegen, niet geadresseerd, in een dichtgeplakte enveloppe, opzondag nog wel. Dat moest wel belangrijk zijn. Opnieuw spanningen inhet demissionaire college, nog meer speculaties over fietsenkelders, of nog erger, onze burgervader heeft eennieuwe verantwoordelijke functie aanvaard in een heel ver buitenlanden gaat ons verlaten? Dus vol spanning openden we de brief.

Belangrijk, nou en of, datwas het. De ‘Voortgangsbrief Wijkbeheerplan’ met op de voorpagina eenfotootje van de verantwoordelijk wethouder en de wijkbeheerder. Degemeente investeert in haar wijken. De uitvoering van hetwijkbeheerplan wordt nauwlettend gevolgd door enthousiaste bewoners.Met trots, hopelijk gepaste, laat de wethouder weten dat de kwaliteitvan de openbare ruimte is verbeterd. En de wijkbeheerder organiseertjaarlijks een wijkschouw; op 29 juni jl. (sic: jongstleden!) heeft delaatste plaats gevonden. Volgt een overzicht van alle verworvenheden.Onder plantsoenvakken lezen we: xe2x80x9cAfgelopen jaar hebben we een deelvan de beplanting opgevrolijktxe2x80x9d.

Een enkele kanttekening ishier op z’n plaats. Voor ons huis hadden we een schitterendplantsoen, wintergroen struikgewas met in het midden een majestueuzeplataan. Hadden we! In de zomer van 2009 kwam de mededeling dat in destraat de riolering moest worden vervangen. Dat kan, niks mis mee. Entoen.
Ter voorbereidingwerd het complete plantsoen ontdaan van begroeiing en werd er eenschaftkeet van de aannemer neergezet, terwijl het graafwerk zichafspeelde ronddat (voormalige) plantsoen. Nu zijn wij niet specifiek deskundigop het gebied van riolen of wijkbeheer, maar we vroegen ons direct alaf of die keet niet 25 meter verder op een groenstrook gezet hadkunnen worden.
Na afloop van dezeoperatie zijn we gaan informeren wat er met het plantsoen zougebeuren. Dat duurde even en had vooral te maken met het feit dat erdoor de gemeente maar mondjesmaat wordt gereageerd op vragen pere-mail. Misschien moeten de verantwoordelijken de betreffende cursusnog volgen? Was daar niet elders in het Gelderse een wethouder dieontslag nam omdat hij de ontwikkelingen op het gebied vankantoorautomatisering, lees: de invoering van e-mail, niet meer konvolgen? Op zijn 50ste nota bene!
Uiteindelijk kwam dan hetverlossende woord. Het plantsoen zou worden ingezaaid met gras. Datstond in het wijkbeheerplan en daar was iedereen het mee eens, aldusde gemeente. Op onze opmerkingen dat dit tot gevolg kon hebben datmensen het ex-plantsoen zouden gaan beschouwen als extraparkeerruimte, hangplek of, nog erger, als hondentoilet hebben we nogsteeds geen antwoord mogen ontvangen.
We zijn bang dat deenthousiaste bewoners die de uitvoering van het wijkbeheerplannauwlettend volgen hier hebben zitten slapen. Aan ons als directbetrokkenen is niets gevraagd. Wij hebben dan ook een wezenlijkandere opvatting over het opvrolijken van plantsoenen. En jawel,achteraf is dat altijd gemakkelijk gezegd, maar we kregen gelijk. Hetwordt gebruikt als parkeerplaats en als hondentoilet en als de mensennou nog de moeite namen de daarvoor bestemde bak te gebruiken…..

Van onsnieuwe uitzicht raken wij niet opgevrolijkt! En of de vlindersopgevrolijkt raken van de xe2x80x9cinvesteringenxe2x80x9d in de Vlindertuin hiervlakbij is ook maar sterk de vraag.

&lt;!– @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –&gt;

In mijn lange,inmiddels achter me liggende, ambtelijkecarrixc3xa8re heb ik veelvuldig deel uitgemaakt van commissies ensubcommissies. Nu ik terugkijk op dat deel van mijn leven lijkt hetvooral lang; het was namelijk vaak afzien. Zeker het meer politiekgetinte deel ervan, immers 150 gekken kunnen meer vragen dan eencompleet ambtenarenapparaat kan beantwoorden.

Commissies werdenwerkgroepen, dat klonk direct een stuk dynamischer. Ik herinner menog mijn eerste optreden in de werkgroep xe2x80x9callochtone vrouwenxe2x80x9d vanwat toen het ministerie van Cultuur, Recreatie en MaatschappelijkWerk heette. Het verband tussen dezebeleidsterreinen is me nooit helemaal duidelijk geworden. Voornoemdewerkgroep bestond bijna uitsluitend uit middelbare witte mannen. Ikwas in die dagen een jonkie: junior beleidsmedewerker. Er was verderxc3xa9xc3xa9n vrouw aanwezig, een jonge doctoranda, ook wit. Zij verzorgde deverslaglegging, dat deden vrouwen nu eenmaal in die tijd! Nog laterwerden werkgroepen projectgroepen of xe2x80x93teams, het summum vanvooruitgang.

En daaruit volgdenweer projectdirecties met, jawel, projectdirecteuren vaak afkomstiguit bestuur of politiek. Tja, je moet wat…

De laatste jarenis Nederland met enige regelmaat geconfronteerd met het fenomeenTaskforce. Zo kenden we de Taskforce Inburgering (was daar niet ietsmee?), Ouderen, Herintredende Vrouwen en xe2x80x93 meer recent xe2x80x93Jeugdwerkloosheid. Vertaald uit het Engels is een Taskforce eengevechtsgroep. Van Dale komt niet verder dan taakgroep, daar isongetwijfeld meer van te maken.

De werkwijze vanzoxe2x80x99n Taskforce is heel gestructureerd. Er wordt vanachtereen bureau, meestal gesitueerd op een Haags departement, een probleemgedefinieerd. Vervolgens wordt het land bestookt met eenpubliciteitscampagne om eenieder er van te doordringen dat hetprobleem ook echt een probleem is. Daarna krijgt datzelfde land eenaanbod van een, in de regel door het verantwoordelijke ministerieingehuurd extern adviesbureau, om tegen betaling xc3xa9xc3xa9n of meerdereworkshops te volgen. Wat verder opvalt is dat de gemiddelde Taskforcewordt geleid door een voormalig bestuurder of politicus. Waar hebbenwe dat eerder gehoord?

Ook zo benieuwd naarde toekomstplannen van Leers?

<!– @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –>

Het schijven zit inmxe2x80x99n bloed. Mijn overgrootvader van moeders zijde, in de crisisjarenvan de vorige eeuw wethouder van een landelijk gelegen dorp in hetStichtse en als zodanig nog gexc3xaberd met een bescheiden plaatsje aande muur van het gemeentehuis, vermaakte het publiek met zijn xe2x80x9csocialepennekrassenxe2x80x9d in het plaatselijke sufferdje. Mijn grootmoeder, zijndochter, zette deze traditie voort als vaste schrijfster vaningezonden brieven met een pen die vaak in azijn gedoopt leek. En eenbroer van mijn moeder was een niet onverdienstelijk dichter. Zijntalent kwam pas echt tot ontwikkeling tijdens zijn gedwongen verblijfin het Verre Oosten en zijn werkzaamheden aan een bekende spoorlijnaldaar.

Na het moeizaam zoeken naar een stijl gingen mijnopstellen op de middelbare school onveranderlijk over Prins Ludiekus.Deze prins was troonopvolger in een klein landje aan zee. Hij legdezijn werkbezoeken altijd af in een psychedelisch opgeschilderdeLelijke Eend, die was voorzien van een ingebouwde waterpijp en eencassetterecorder waaruit de tonen van The Doors klonken. Diewerkbezoeken gingen steevast gepaard met ferme rookwolken van door deprins in de koninklijke kassen zelf gekweekte kruiden. Jazeker, ikben van die generatie. Neen meneer Balkenende, zo is het echt nietbedoeld.

En hoe ga je om met zoxe2x80x99n bijzonder talent in eenklein land met een beperkt taalgebied? Precies, doorbeleidsmedewerker te worden.